Pigs on The Wing

October 29, 2007

Hayat Patatesli Olsa Keşke…

Filed under: Karambol

Sessiz ağlıyordu o
Bir kere hıçkırarak ağlamıştı yanımda
İlk kez demişti birinin yanında ağlıyorum hıçkırarak
İnanmayı seçmiştim
Oysa yağmur yağıyordu o gün gök yarılmışcasına
Şimdi bakınca arkama
Keşke diyorum keşke hayat patatesli olsa…

Bu yazının yazılmasındaki yardımları için Piraye’ye ve Mert’e teşekkürlerimizi sunarız.

October 12, 2007

Otobüs gider yaşam sondan devam eder

Filed under: Karambol

Uzun otobüs yolculuklarını düşünün; tıpkı Can Yücel’in arzuladığı gibi sondan yaşamı yaşarız her uzun otobüs yolculuğunda… Otobüse başka bir diyara gitmek üzere bineriz, saatler boyunca tüm hayatımızın bir özetini çıkarır indiğimizdeyse başka bir diyarda yaşamımızı noktalarız.

Bununla ilgili uzun zaman önce yazdığım bir yazı vardı… Ben konu hakkındaki kendi düşüncelerimi, otobüs yolculuklarımın bir özetini yazmıştım. Mesajı okuyan bir kaç kişi kendi yolculuklarını anlatmaya çalışırsa ne güzel olurdu oysa…

October 9, 2007

Odada çocuk

Filed under: Hikaye, Şiir

Odada çocuk
Tek başına
Kocaman beyaz balonla
Şişirirse odaya sığamayacak
Şişirmezse yalnız kalacak

Odada çocuk
Ölmek istemeyen
Kapısı ardından kitlenen
Şişirdi balonu
Bekledi sonunu

Odada çocuk
Havası kalmayan
Nefes alamayan
Kaçmak istedi ama kıpırdayamadı

Odada çocuk
Şişirdi balonu geldi sonu
Ölmedi bir başına
Bıraktı balonu çok başına

Odada kırmızı balon
İçi tıka basa
Küçük odada ölü bir çocukla

Odada balon
Patlamak istemeyen
Mutlu gözüken
Yaratıcısını öldürüp
Sonsuza dek yaşamayı garantileyen

02.10.2007

Herkesce farklı anlaşılabilir tabii ki ama ben kendimce açıklamaya çalışayım yazdıklarımı…

Odada ki çocuk yeni bir ortama alışmaya çalışan bir insan oluyor. Uzakta olduğundan ya da yaptığı seçimi geri almaya korktuğundan dolayı odada tek başına kalıyor. Fakat insanoğlu yalnız kalamayacağından dolayı; günler aylar yılların sonunda arkadaş edinmesi gerektiğini anlıyor. Balonumuz ise bu çocuğumuzun arkadaşları oluyor. Başta beyaz ve inik olan balon şiştikçe şişiyor ve balonun içinden dışarısı görünmez hale gelene kadar büyüyor ve kırmızılaşıyor. Çocuk balonu şişirmek zorunda olduğunu anlıyor; biraz şişirip bırakmak aklına gelse de yaşadığı ikilem onu daha çok şişirmeye ve onların arasına iyice karışmaya zorluyor. Ama çocuğun odası o kadar küçük ki bu yeni küçük odasında o balonu şişirirse kendisi olmaktan vazgeçecek. Küçük çocuk yalnız kalmaktansa kendisi olmaktan vazgeçiyor. Tüm nefesini verdiği balonun içinde yeni arkadaşlarıyla yaşamaya devam ediyor.

Ama kimi zaman birisi gelip o kapıyı kırıyor ve balonun ağzını açıyor… Tüm hava çocuğun içine yeniden karışıyor ve çocuk eski yaşamına, sevdiği yaşamına sevdiği insanların arasına kısa da olsa geri dönüyor.

Seni seviyorum kanki :A
Sizi seviyorum lan tüm özlediklerim






















Get free blog up and running in minutes with Blogsome
Theme designed by Minz Meyer